Aktualności

 

Światowy Dzień Zespołu Downa obchodzony jest każdego roku 21 marca. Data ta została wybrana symbolicznie – nawiązuje do obecności trzech kopii 21 chromosomu (tzw. trisomii 21), która powoduje zespół Downa. Dzień ten został ustanowiony, aby zwiększać świadomość społeczną na temat tej wady genetycznej oraz promować postawy otwartości, akceptacji i szacunku wobec osób z zespołem Downa.

Ideą obchodów jest przede wszystkim zwrócenie uwagi na potrzeby, możliwości i prawa osób z zespołem Downa, a także podkreślenie, że są one ważną i wartościową częścią naszego społeczeństwa. Osoby z zespołem Downa uczą się, pracują, rozwijają swoje pasje i talenty, a przy odpowiednim wsparciu mogą aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym.

W wielu krajach na całym świecie organizowane są w tym dniu spotkania edukacyjne, warsztaty, akcje informacyjne oraz wydarzenia integracyjne, które pomagają lepiej zrozumieć, czym jest zespół Downa i jak wspierać osoby nim dotknięte oraz ich rodziny.

Jedną z najbardziej rozpoznawalnych inicjatyw związanych z obchodami tego dnia jest akcja „Kolorowej Skarpetki”. Polega ona na założeniu dwóch różnych, kolorowych skarpetek, które symbolizują różnorodność i wyjątkowość każdego człowieka. Ten prosty gest jest wyrazem solidarności oraz wsparcia dla osób z zespołem Downa.

Światowy Dzień Zespołu Downa to także doskonała okazja do rozmowy z dziećmi i młodzieżą o tolerancji, empatii i wzajemnym szacunku. Warto pamiętać, że każdy z nas jest inny, a różnorodność sprawia, że nasze społeczeństwo jest bogatsze i bardziej wartościowe.

            Ze względu na to, że 21 marca 2026 roku przypada w sobotę, akcję  „ Kolorowe Skarpetki” w naszej szkole organizujemy w piątek, 20 marca. Zachęcamy wszystkich do włączenia się w tę inicjatywę, okazania solidarności i włączenia się w obchody Światowego Dnia Zespołu Downa poprzez założenie w tym dniu dwóch różnych, kolorowych skarpetek.

Drodzy Uczniowie i Rodzice!

Serdecznie zapraszamy na kiermasz ciast i ozdób wielkanocnych

26.03.2026 r.

godz. 8:00–13:00

hol główny ZSP Ruda

To doskonała okazja, aby poczuć świąteczną atmosferę, spróbować pysznych wypieków, kupić ręcznie robione ozdoby świąteczne oraz wesprzeć naszą szkołę

Dochód z kiermaszu zostanie przeznaczony na wsparcie budżetu Rady Rodziców.

Zachęcamy do zaangażowania się:

• upieczenie ciasta
• przekazanie innych słodkości na kiermasz
• zakup smakołyków podczas wydarzenia
• przygotowanie prac i dekoracji świątecznych

Razem możemy więcej!

Dziękujemy za każdą pomoc i wsparcie

#Kiermasz #Wielkanoc #Pomagamy #Szkoła

Nasze uczennice reprezentowały nas dzisiaj w Gminnym Konkursie Pieśni i Poezji Patriotycznej w Krynkach. Ania Neska z klasy VI zdobyła wyróżnienie w kategorii poezji, dzięki pięknej recytacji wiersza Marii Konopnickiej "Wojna". Natomiast Maja Wójcik, uczennica klasy IV otrzymała wyróżnienie za zaśpiewanie piosenki "Pałacyk Michla".

Dziękujemy za godne reprezentowanie szkoły i gratulujemy ciekawych występów. Jesteśmy z Was dumni!!!

Wiosna w pełni!

Uczniowie naszej szkoły radośnie pożegnali zimę, żegnając Marzannę, a przedszkolaki powitały wiosnę pięknymi wierszami

W tym wyjątkowym dniu rozstrzygnęliśmy również konkurs na najkreatywniejszą fryzurę – gratulujemy wszystkim uczestnikom pomysłowości i zaangażowania!

Cieszymy się z nadejścia cieplejszych dni, rozkwitu przyrody i czasu równonocy. To wyjątkowy moment, który przypomina nam, jak piękna i inspirująca jest budząca się do życia natura

Niech ta wiosenna energia towarzyszy nam każdego dnia!

Każda karta to brama do świata ruchu, zabawy i pozytywnego rozwoju dziecka.

Nasza młodzież z klas VI, VII, VIII uczestniczyła dzisiaj w akcji zorganizowanej przez Wody Polskie z okazji Światowego Dnia Wody. Celem było podniesienie świadomości ekologicznej młodzieży. Uczniowie mieli okazję zwiedzić jaz w Brodach, sprawdzić swoją wiedzę na temat znaczenia wody i zadbać o czystość otoczenia. Wszyscy uczestnicy otrzymali ciekawe prezenty i nagrody. Gratulujemy wiedzy i zaangażowania.

16 marca podsumowaliśmy nasze działania, w tym liczne konkursy, z okazji obchodów Tygodnia Kultury Języka Polskiego. Tegorocznej edycji patronował Stanisław Staszic - patriota, działacz społeczny, naukowiec, pisarz.

Klasy młodsze wzięły udział w konkursie plastycznym nawiązującym tematycznie do patrona. Wyróżnienie otrzymały: Klara Żurawska, Hanna Wójcik i Marika Stefańska. Przyznano również tytuł Mistrza Kaligrafii Klasy I - Klarze Żurawskiej, Mistrza Kaligrafii Klasy II - Hubertowi Styczniowi i Mistrza Kaligrafii Klasy III - Marii Kiepas.

Uczniowie klas starszych sprawdzali swoje umiejętności w konkursie ortograficznym. Zwyciezcą w klasach IV - VI został Adrian Michta , a w klasach VII -VIII Lena Zawłocka.

Nie zabrakło konkursu wiedzy o życiu i twórczości St. Staszica. W tej dziedzinie najlepszymi okazali się: Adrian Michta - I miejsce, Anna Neska- II miejsce i Wiktor Wójcik - III miejsce.

Odbył się także konkurs poezji patriotycznej. Najwyżej oceniono recytację Anny Neski, która będzie reprezentować naszą szkołę w konkursie gminnym. Wielkim kunsztem wykazali się również: Oliwia Wójcik, Adam Gałuszkiewicz i Maciej Zapała, którzy także zostali nagrodzeni. Wszystkie klasy dostały również słodki upominek za przygotowanie plakatów tematycznych i zaangażowanie w projekt. Dziękujemy i gratulujemy kreatywności i talentu! Organizatorki: Aleksandra Kiepas i Dorota Strojna-Imos

Biografia Stanisława Staszica

 

 

   

Dzieciństwo

 

             Stanisław Wawrzyniec Staszic urodził się 6 listopada 1755 roku w Pile. Był  synem  Wawrzyńca  i    Katarzyny  z  Mądlickich.  Jego  ojciec,  tak  jak  i dziadek,  pełnił  funkcję burmistrza  miasta. Rodzina  ta  od  pokoleń  należała  do „znamienitszych  rodów  pilskich  mieszczan”,  sprawując  urzędy  burmistrza, rajców miejskich, pisarzy sądowych, starszych cechów. Dom Staszica był więc zamożny.  Rodzice  nie  byli  już  młodymi  ludźmi.  Matka,  która  przekroczyła czterdziesty rok życia, szczególnie troszczyła się o  wątłego i budowy najmłodsze dziecko. Stanisław miał jeszcze dwóch braci : Andrzeja i  Antoniego

oraz  siostrę  Annę. Ojciec  pragnął,  aby  syn  zdobył  wykształcenie  i  w przyszłości  zajął  poważne  stanowisko.  Matka  zaś,  jako  niewiasta  religijna, ofiarowała Stanisława opiece boskiej  i przeznaczyła go do stanu duchownego, czyniąc  śluby,  że  całe  życie  będzie  chodził  w  sukni  duchownej.  To  matka panowała nad nim swą pełną przesądów religijnością. Dla niej przetłumaczył w wieku piętnastu lat  poemat „O religii” Ludwika Racine`a.

 Nauka

    Edukacja  Staszica  przebiegała  następująco:  najpierw  skończył  szkołę parafialną w Pile, następnie  szkołę średnią w Poznaniu i wreszcie seminarium duchowne, również w Poznaniu. Święcenia kapłańskie uzyskał na przełomie lat 1778-79.  Zaraz  potem  przez  pewien  czas  był  sekretarzem  kolegiaty szamotulskiej. 

   W roku 1779,  za radą ojca, wyjechał na dwa lata za granicę do uniwersytetów niemieckich (był w Lipsku i Getyndze) i do  College de France w Paryżu, gdzie spędził  najwięcej  czasu. Aby  Staszic  mógł  wyjechać,  ojciec  dał  mu przypadającą nań część majątku.

W  Paryżu  studiował  nauki  przyrodnicze  i  zetknął  się  z  ożywionym ruchem umysłowym, jaki  panował  w  kręgu  „oświeconych”.  Młodego  kapłana interesowały zwłaszcza nauki przyrodnicze, geologia i fizyka.

      Od  czasu  wyjazdu  za  granicę,  od  czasu  zapoznania  się  z  badaniami przyrodniczymi  można  u  Staszica  zaobserwować  ustawiczną  rewolucję poglądów dotyczących Boga. Z czasem odrzucił wszelkie dogmatyczne dowody przemawiające  za  istnieniem  Stwórcy, a  częściej  szukał  dowodów  wyłącznie rozumowych.

 W drodze powrotnej do ojczyzny odwiedził Alpy i  Apeniny. Nauczyciel w domu Zamoyskich

    Po  przyjeździe  do  kraju   w  1781  r.  rozpoczął  pracę  na  magnackim  dworze byłego kanclerza Andrzeja Zamoyskiego jako nauczyciel jego dzieci. Funkcję tę objął  po  Józefie Wybickim.  Wszedł  w  środowisko  silnie  zaangażowane politycznie, gdzie żywa była pamięć dawnych prac nad kodeksem Zamoyskiego oraz  „Listów  patriotycznych”  Wybickiego.  Poznał  całą  sytuację  polityczno-prawną Polski. Ale  jako  nauczyciel  synów  i  córki  Zamoyskich  nie  zostawił  najlepszych wspomnień  po  sobie.  Nie  miał  talentów  pedagogicznych.  Uczeń  Staszica, Stanisław Zamoyski tak go przedstawił w swoim pamiętniku :  „Ksiądz Staszic nie umiał uczyć bez lżenia i bicia. Był ordynarny, gwałtowny,  a także niezwykle porywczy…”

     W Zamościu osiadł na stałe. W 1782 r. otrzymał doktorat obojga praw i objął katedrę  języka  francuskiego  w  Akademii  Zamojskiej.  Na  kilka  lat  objął probostwo w Turbinie.

 W domu  Zamoyskiego  napisał  dwie  znakomite  książki:  „Uwagi    nad  życiem Jana Zamoyskiego” (1787) oraz „Przestrogi dla Polski” (1790). Oba dzieła wysunęły się na czoło postępowej literatury. Miały duży wpływ na obrady Sejmu Czteroletniego i uchwalenie Konstytucji  3 Maja. 

     W 1790 r. udał się wraz z rodziną kanclerza w trwającą dwa lata podróż do Austrii i Włoch, skąd przywiózł  dziennik pełen ciekawych uwag.

Po upadku Polski mieszkał przez kilka lat w Wiedniu z Konstancją Zamoyską, wdową po kanclerzu i jej dziećmi.

 

   Geolog i przyrodnik

 

     W  1797  r.  wrócił  do  kraju,  rozpoczynając  kilkuletni  okres  wędrówek badawczych  po  ziemiach  polskich  i  krajach  ościennych.  Zwiedził  w  ciągu miesiąca całe Tatry:Zachodnie, Wysokie i Bielskie, gdzie wszedł na najwyższe szczyty. Wiele razy był w Kieleckiem,    Krakowskiem, na  Lubelszczyźnie, we Lwowie, zwiedzał Karpaty, Przedgórze, był na Węgrzech. Podejmował  niezależnie  od  naukowych  cenne  inicjatywy  gospodarcze  w

zakresie  budowy  hut  i  kopalń.  Dokonał  opisania  kopalni  srebra w Olkuszu, przeprowadził  zakrojone  na  szeroką  skalę  badania  geologiczne  w  okolicach Kielc,                w  Tatrach  i  na  Podhalu  oraz  zgromadził  materiały  do  swego pionierskiego  dzieła.  Napisane  w  1815  a wydrukowane   w  1825  r.  dzieło  „O ziemiorództwie Karpatów i innych gór i równin polskich”(„Carta geologica totius Poloniae)” zawierało opis struktury Tatr, skał osadowych, obserwacje o budowie  tektonicznej  gór  i  szereg  ciekawych  spostrzeżeń  stratygraficznych.

Oprócz  badań  geologicznych  Staszic  przedstawił  tu  też swoje  obserwacje  na temat flory  i fauny oraz etnografii badanego terenu (obyczaje, stroje góralskie). Na przełomie 1804 i 1805 r. po raz drugi odwiedził Paryż. Tu zapoznawał się z najnowszą literaturą z zakresu nauk             o Ziemi.

 

    Polityk i działacz społeczny

 

       Współczesna rzeczywistość coraz bardziej go pasjonowała.  Andrzej  Zamoyski  był  dla  niego  świetnym  przewodnikiem  po  sprawach krajowych. Staszic spoglądał na  nie krytycznym okiem mieszczanina. Już  podczas  obrad  Sejmu  Czteroletniego  przyglądał  się  z  bliska  dyskusjom publicznym  nad  najżywotniejszymi  dla  Rzeczpospolitej  sprawami, choć,  jako pozbawiony  pełnych   praw  obywatelskich  mieszczanin,  nie  mógł  w  nich  brać udziału.

      Wspomniane już  dzieło „Uwagi  nad  Ŝyciem  Jana  Zamoyskiego”,  wydane anonimowo w roku 1787, stało się sensacją. Publicystyczna praca nawiązywała do aktualnych, żywodyskutowanych spraw i zagadnień politycznych. Zawierała surową krytykę istniejących stosunków społecznych, wskazywała drogi naprawy Rzeczpospolitej.  Opowiadał  się  w  niej za  zniesieniem  liberum  veto,  za radykalną zmianą sytuacji prawno-ekonomicznej ludności miast i wsi. Poruszał sprawy organizacyjne  wojska,  sposoby powiększenia  podatków.    Tworzyło  to razem wszechstronny program reform państwa. 

Rozdział  poświęcił  edukacji,  której  celem  ma  być  przebudowa  człowieka, wychowanie  nowego  pokolenia  wolnych  i  równych  obywateli.  Wierzył,  że wychowanie może się stać jedną z dróg przebudowy społecznej.  Naczelnym  hasłem  wychowania    dla    Staszica  było  wychowanie  obywatela użytecznego, takiego, który by wiedział „jak swojego kraju obfitość powiększać i  jego  owoce  polepszać”  i  o  którego  użyteczności  decydowałaby  przede

wszystkim praca. Program  nauczania  powinien  więc  być  podporządkowany  stawianym  celom wychowawczym.  Staszic  opierał  się  na  filozofii  oświeceniowej,  zwłaszcza

empiryzmie  Locke`a,  twierdząc,  że  całe  poznanie  człowieka  odbywa  się  na 

drodze doświadczenia zmysłowego.  Inne ważne dzieło „Przestrogi dla Polski” powstały pod wpływem wydarzeń związanych  z  obradami  Sejmu  Wielkiego.  Nastąpiły  tu  pewne  modyfikacje programu  społecznego.  Wyraźniej  poruszona  została  sprawa  chłopska,  a 

szlachecki monopol na posiadanie ziemi uznany był jako główne zło. Upomniał  się  też  Staszic  o  prawa  dla  mieszczaństwa  chcąc „wolnouprawnienia”  dla  tego  stanu.  Ostro  rozprawił  się  ze  sprzedajnością magnaterii i  egoizmem społecznym szlachty, która odmawia chłopom praw do ziemi,  zamieniając  ich  w  niewolników.  Przeprowadził  również  szczegółową analizę przyczyn upadku Rzeczpospolitej szlacheckiej i przedstawił swoją teorię państwa  nowoczesnego.  Domagał  się  wzmocnienia  władzy  królewskiej,

dziedziczności tronu, przyznania praw politycznych mieszczanom. Szlachta  winna  zrezygnować  z  części  swoich  przywilejów  na  rzecz mieszczaństwa  i  zmienić  radykalnie  swój  stosunek  do  chłopstwa pańszczyźnianego.

 

    Działalność naukowa w Towarzystwie Przyjaciół Nauk

 

   Po roku 1795, kiedy Polska zniknęła z mapy,  Staszic zajał się działalnością na rzecz rozwoju gospodarczego kraju oraz pracą naukową.

W  1802    osiadł  na  stale  w  Warszawie,  włączając  się  do  prac  Towarzystwa  Przyjaciół  Nauk,  którego  później  był  wieloletnim  prezesem  (1808-1826). Według  pamiętnikarza  epoki  był    ”najczynniejszym,  najgorliwszym,  a  nade wszystko najhojniejszym” członkiem Towarzystwa.   To  on  zainicjował  i  sfinansował    pomnik    Mikołaja  Kopernika,  ofiarował Towarzystwu własną  bibliotekę i zbiory przyrodnicze,  inicjował  i  zachęcał do 

badań  innych  członków  Towarzystwa,  wzywając  do  „bycia  narodowi użytecznym”.  Kiedy  organizacja  borykała  się  z  kłopotami  finansowymi, ufundował jej gmach, zwany pałacem Staszica. Zabierał często głos w sprawach organizacyjnych, za co w końcu obwołano go prezesem.

 

       Służba publiczna

 

   Utworzenie Księstwa Warszawskiego w 1807 r. otworzyło przed Staszicem drogę do urzędów publicznych, których jako mieszczanin w Rzeczpospolitej szlacheckiej pełnić nie mógł.

    W 1807 został członkiem Izby Edukacyjnej i Dyrekcji Skarbowej, radcą stanu (do 1815 r.). Później został członkiem Towarzystwa elementarnego do Ksiag. W 1808 r. został  mianowany przez Fryderyka Augusta referendarzem. W 1815 r. przyjął nominację na wysoki urząd członka Rady Stanu.  W tym samym roku został członkiem Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia  Publicznego  Królestwa.  Zajmował  się  tam  sprawami  organizacji szkolnictwa,  wniósł  wielki  wkład  w  jego  rozwój.  W  1816  r.  założył  Szkołę

Akademiczno-Górniczą w Kielcach i   Instytut Agronomiczny w Marymoncie. W  1816  r.  utworzono  Królewski  Uniwersytet  w  Warszawie,  którego  Radzie Głównej przewodniczył Staszic. On  też  był  inicjatorem  powołania  w  1825  r.  Szkoły  Przygotowawczej  do Instytutu Politechnicznego, która w 1827 r. stała się wyższą uczelnią. W  1816  r.  mianowany  został  dyrektorem  Wydziału  (później  Dyrekcji) Przemysłu i  Kunsztów. Pełniąc tę funkcjęnadzorował  produkcję kopalń i hut, budowę dróg, organizował Korpus Górniczy, wystawy rękodzieł i przemysłu. W 1824 r. został ministrem Stanu Królestwa Polskiego.

 

    Jednym  z  największych  osiągnięć  Staszica  było  utworzenie  w  1816  r. Hrubieszowskiego Towarzystwa Rolniczego. 6000  hektarów  dóbr  hrubieszowskich  (miasto  i  kilka  wiosek)  zakupił  już  w 1801 r., ale prawnym właścicielem stał się dopiero w 1811 r. W statucie  Towarzystwa  wystąpił  z  odważną  inicjatywą uregulowania  kwestii

chłopskiej.  Uwolnił  od  pańszczyzny  i  obdarzył  ziemią    329  chłopów, przeznaczając  pozostałą  część  gruntów  (3000  hektarów)  czyli  lasy,  stawy,

tartak, cegielnie, młyny i magazyny rolnicze na własność wspólną. Stał się tym samym prekursorem  spółdzielczości  chłopskiej  w  Europie.  Zobowiązał  też chłopów  do  prowadzenia  kasy  pożyczkowej,  szkół  i  szpitala,  opieki  nad sierotami,  inwalidami i  starcami  oraz  fundowania  stypendiów  dla najzdolniejszej młodzieży. Za tę działalność został odznaczony najwyższymi polskimi orderami :  św. Stanisława I Klasy (1815)    i Orła Białego (1818).

 

    Twórczość piśmiennicza naukowa, literacka i translatorska

 

   W 1807  w chwili  powstania Księstwa Warszawskiego ogłosił  rozprawkę  „O statystyce Polski : krótki rzut wiadomości potrzebnych tym, którzy ten kraj chcą oswobodzić  i  tym, którzy  chcą  w nim rządzić”.  W 1809  ogłosił broszurę  „Do sejmu. Co  się z nami stanie? Co  nam we wszystkich działaniach  na  pierwszej uwadze mieć należy?”. W  1815  r.,  kiedy  powstało  Królestwo  Polskie,  Staszic  ogłosił  „Myśli  o 

równowadze politycznej w Europie”, gdzie pisał o posłannictwie Słowian wśród Europejczyków.

    Największym dziełem filozoficznym Staszica był „Ród ludzki”, pisany przez

30 lat, obszerny poemat historiozoficzny, ukazujący rozwój dziejów ludzkości i ewolucję myśli ludzkiej zgodnie  z  prawami  rozumu.  Ten  drukowany  w  trzech tomach,  bez  zgodycenzury,  traktat  o  wolności,  wyjaśniał  czasami  zawiłym trudnym  językiem  mechanizmy  ujarzmiania  ludzi  i  narodów.    Dla  cenzury okazał się  dziełem niebezpiecznym, gdyż zawierał wiele treści rewolucyjnych, godzących  w  stary  porządek,  demaskującym  rolę  przywilejów  stanowych. Dlatego po śmierci autora uległ konfiskacie, został wycofany z obiegu, a Wielki Książę Konstanty kazał podobno  egzemplarzami osobiście palić w piecu…

 

  Staszic  również  sam  tłumaczył  wiele  dzieł,  m.in.  „Epoki  natury”  Bufona, „Iliadę”  Homera,  powieść  rycerską  Floriana  „Numa  Pompiliusz,  drugi  król Rzymu” oraz pracę Thomasa „Pochwała Marka Aurelego”.

 

    Stanisław Staszic  zmarł w styczniu 1826 r. w Warszawie budząc szczery żal prostych ludzi,  którzy  widzieli  w nim  swego  opiekuna  i  dobroczyńcę. Został pochowany na Bielanach w pobliżu kościoła Kamedułów. Jego pogrzeb, wbrew intencjom wyrażonym  w testamencie, stał się wielką manifestacja narodową.   Z biegiem czasu powstał kult Staszica; zwłaszcza wśród młodzieży objawiał się on pielgrzymkami do grobu.

 

    ZASŁUGI  STASZICA  czyli   PODSUMOWANIE  DZIAŁALNOŚCI

 

        Stanisław  Staszic  był  uczonym,  filozofem,  działaczem  gospodarczym, pisarzem  politycznym.  Był  jednym  z  czołowych  reformatorów  i  uczonych polskiego oświecenia,   zwolennikiem gruntownych   reform systemowych   w  Rzeczpospolitej. Prowadził  ożywioną  działalność  społeczno-polityczną,  inspirując  wiele inicjatyw,  zmian  w  życiu  kraju, przyczyniając  się  do  powstania  różnych organizacji i instytucji.

   Był  autorem  dzieł  politycznych,  w  których  zawarł  wiele  cennych  uwag, dotyczących  politycznego  porządku  w  Polsce.  Jego  refleksje,  przemyślenia  i uwagi mocno wpłynęły na zmiany zwłaszcza na reformy państwa, zwiększenie praw mieszczaństwa,  zainteresowanie ciężką dolą chłopstwa a  w  końcowym efekcie  –  zniesienie  pańszczyzny,  uwłaszczenie.  „Uwagi  nad  życiem  Jana Zamojskiego” przeznaczone były zwłaszcza do szlachty, do niej kierował swój program ratujący Rzeczpospolitą przed upadkiem.  „Przestrogi  dla  Polski”  były  już  skierowane  do  szerszego  grona  odbiorców, zarówno  odpowiedzialnych  za rządzenie  krajem  jak  i  do  mieszczan,  nie mających typowych  praw  obywatelskich.  Ostro  krytykował  zgubną  dla  Polski politykę magnaterii.

       Stał się prekursorem „pracy u podstaw”, kierunku, który później rozwinęli organicznicy, tacy jak doktor Karol  Marcinkowski czy Edward Jurgens. Swoje  przemyślenia  wprowadził  w  życie  zakładając  Towarzystwo  Rolnicze Hrubieszowskie.  W  umowie  miedzy  nim  a  chłopami  dóbr  hrubieszowskich, które  wcześniej  wykupił  w  zamian  za  uwłaszczenie,  zniesienie  pańszczyzny, członkowie  wspólnoty  chłopskiej  byli  zobowiązani  do  pomocy  w  razie klęsk żywiołowych  w  wysokości  stosownej  do  powierzchni  gospodarstwa. Członkowie Towarzystwa mieli za zadanie opiekować się sierotami, kalekami,

niedołężnymi  starcami  a  także  proporcjonalne  finansować  szkoły  i  opiekę lekarską.

   Zasłużył się znacząco w sferze organizacji polskiego szkolnictwa , szczególnie zawodowego  i  politechnicznego.  Mimo  przynależności  do  stanu  duchownego popierał uniezależnienie szkolnictwa od wpływów kleru. Kładł duży nacisk na ujednolicenie programów nauczania oraz kształcenie praktyczne. 

    Stworzył podstawy polskiej  geologii.  „Dzieło  „O ziemiorództwie  Karatów  i innych gór  i innych równin Polski” wydane po wielokrotnej zmianie koncepcji w  1815  r.,  było  pierwsza  próbą  syntetycznego  przedstawienia  geologicznej  budowy Polski .Wywarło znaczy wpływ na następne pokolenia geologów.

    Staszic  popierał  badania  geologiczne  nad  odkryciem  nowych  źródeł surowców i zabiegał  o  objęcie  nimi  również  dóbr  prywatnych. Patronował wszystkim badaniom i odkryciom korzystnym dla rozwoju gospodarczego kraju.  Troszczył się nie tylko o poszukiwanie bogactw naturalnych, ale i o należyte ich wykorzystanie.  Odegrał ważną rolę w rozwoju przemysłu. Pod jego kierownictwem zakładano nowe  oraz  rozbudowywano  już  istniejące  huty  i  kopalnie.  Staszic  też  był inicjatorem  powołania  w  Kielcach  Szkoły  Akademiczno-Górniczej,  która miałaby  kształcić  przyszłą  wykwalifikowaną  kadrę  górniczą  i  hutniczą. Dostrzegał  też  potrzebę  zabezpieczenia  socjalnego  górników  i  ich  rodzin  i  w tym celu, dzięki jego staraniom, powołano Korpus Górniczy. Postulował otoczenie opieką rzemiosła i handlu. Działalność  naukową  krzewił  szczególnie  poprzez  pracę  w  Towarzystwie Przyjaciół Nauk, w którym działał aż do śmierci.

    W swoich działaniach kładł nacisk na rozwijanie pozytywnych cech mających dobrze służyć Ojczyźnie i obywatelom, takich jak : pracowitość, oszczędność i gospodarność. Sam w tym świecił przykładem.  Był  też  znanym  filantropem.  Hojnie  wspomagał  instytucji i  ubogich  a uzdolnionych  uczniów, rzemieślników, artystów i aktorów.  Dbał  też,  aby  jego pomoc  nie  poszła  na  marne,  lecz  pobudzała  korzystające  z  niej  osoby  do pracowitości  i oszczędności. Przy swej hojności prowadził nader skromny tryb

życia.

    Z pewnością stwierdzić można, że swoją twórczą pracą i aktywnością Staszic pokazał,  że  jest  wielkim  synem  swojej  Ojczyzny  oraz,  że  swoim  formatem przekraczał ramy swojej epoki, a i teraz, w XXI wieku jest on postacią żywą i godną naśladowania.

Kalendarium najważniejszych wydarzeń z życia Stanisława Staszica

 

6 listopada 1755 r. Urodził się Stanisław Wawrzyniec Staszic.

 

1770-1776  r.       Uczył się w szkole średniej w Poznaniu.

 

1776-1778/79 r.  Uczył się w seminarium duchownym w Poznaniu i uzyskał            

                             święcenia kapłańskie.

 

1779-1781 r.        Odwiedził uniwersytety w Lipsku , Getyndze, a następnie           

                             w  Paryżu.

 

jesień  1781  r.    Powrócił do kraju i rozpoczął pracę nauczyciela na  

                            dworze  magnata Andrzeja Zamoyskiego.

       

1784 r.                Odbył podroż z Zamoyskimi do Leopoldville.

       

1786 r.                Ukazała się w Warszawie książka Bufona „Epoki natury”,   

                            przetłumaczona przez Staszica.

 

1787 r.                Wydano dzieło Staszica „Uwagi nad życiem Jana 

                            Zamoyskiego”.

 

1788 r.                Otrzymał probostwo w Turbinie.

 

1789 r.                Odwiedził Wieliczkę.

 

1790-1791 r.      Wspólnie z Zamoyskimi odbył dwuletnią podróż do Włoch.

    

1797 r.               Odbył podróż w Góry Świętokrzyskie, w okolice Końskich 

                            i Sieradza, gdzie zapoznawał się z budową pasma  Łysogór.                

                           Interesował się kopalnictwem i   złożami   rud   żelaza  w                              

                            Końskich, Białaczowie, Drzewicy oraz w  okolicach Sieradza.

                            

1798 r.               Prowadził  badania okolic Krakowa, części Górnego  

                           Śląska,  doliny Prądnika.

 

1800 r.               Prowadził badania Ponidzia, szukając złóż soli.

                           Zaczął działać w Towarzystwie Przyjaciół Nauk.      

 

1801 r.               Nabył dobra Hrubieszowskie, których prawnym właścicielem

                           stał się w 1811 r.

 

1802 r.                 Prowadził badania w Górach Świętokrzyskich.

  

1802 r.                 Jako plenipotent księżnej Anny Sapieżyny zakupił pałac 

                             przy ulicy Nowy Świat w Warszawie , w którego oficynie   

                             mieszkał do śmierci.

 

1803 r.                 Po raz trzeci prowadził badania w Górach Świętokrzyskich

                             interesując się złożami rudy żelaza w okolicach m.in.  

                             Szydłowca i Wąchocka.

 

1804 r.                 Odbył wyprawę naukową do Rawy Mazowieckiej, 

                             Wolborza i Ujazdu.

 

1804 r.                  Przebywał w Beskidach : okolice Lanckorony, Żywca, Raby, 

                              Myślenic, Babiej Góry.

 

Sierpień 1805 r.   Odbył wyprawę naukową w Tatry.

 

1806 r.                Odbyło się I posiedzenie Towarzystwa Przyjaciół Nauk                 

                            w  kamienicy wybudowanej przez Staszica .

 

1807 r.                 Został członkiem Izby Edukacyjnej, Najwyższej Komisji  

                             Egzaminacyjnej i  Dyrekcji Skarbowej.

 

1808 r.                  Został prezesem Towarzystwa Przyjaciół Nauk i był nim 

                             aż do śmierci w 1826 r.

 

1810 r.                 Został radcą w Radzie Stanu.

 

1814 r.                 Powstało Towarzystwo Dobroczynności, którego Staszic          

                             był   współzałożycielem.

 

1815 r.                 Staszic otrzymał order św. Stanisława klasy I.

 

1815  r.                Został członkiem Komisji Wyznań Religijnych i Oświecenia 

                             Publicznego.

 

1816 r.                  Powstał Uniwersytet w Warszawie, którego 

                             współorganizatorem był Staszic.

 

 

 

 

 

 

1816 r.                  Z inicjatywy Staszica i  Tadeusza Mostowskiego utworzono    

                             Instytut    Agronomiczny w Marymoncie.

                             W Kielcach powstała Szkoła Akademiczno-Górnicza, której                             

                              jednym z organizatorów był Staszic

 

1816 r.                  Wydał 6 tomów wszystkich dotychczasowych dzieł i                      

                              ujawnił  ich autorstwo.

 

1816 r.                  Założył Hrubieszowskie Towarzystwie  Rolnicze.

 

1817 r.                  Przy udziale Staszica powołano Instytut Głuchoniemych           

                              i Ociemniałych.

 

1817 r.                 Założył Korpus Górniczy, organizacje górników i hutników.

                             Przewodniczył Radzie Ogólnej Budownictwa, Miernictwa, 

                             Dróg  i Spławów.

 

1824 r.                 Został ministrem Stanu.

 

1825 r.                 Na wniosek Staszica założona została Szkoła Przygotowawcza         

                            do Instytutu Politechnicznego, która stała się wyższą uczelnią  

                            w 1827 r.  

20 stycznia 1826 r. Zmarł Stanisław Staszic. Pogrzeb miał charakter wielkiej  manifestacji.

 

 

 

 

          

                                                

 

Dzień Języka Ojczystego w naszej szkole

Dziś w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Rudzie odbył się uroczysty apel z okazji Dnia Języka Ojczystego. Podczas spotkania przedstawiono plan obchodów Tygodnia Języka Ojczystego, który w tym roku przebiega pod hasłem poświęconym życiu i działalności Stanisława Staszica.

Przed nami tydzień pełen inspirujących wydarzeń i wartościowych działań edukacyjnych:

Konkurs wiedzy o Stanisławie Staszicu, w którym uczniowie będą mogli sprawdzić swoją znajomość faktów z życia i działalności tego wybitnego Polaka.

Konkurs plastyczny dla klas I–III pt. „Życie i twórczość Stanisława Staszica” (technika dowolna, format A4).

Przygotowanie plakatów tematycznych przez uczniów klas starszych, prezentujących sylwetkę i dokonania Staszica.

Lekcje historii i lekcje wychowawcze poświęcone jego życiu, pracy i wartościom, którym był wierny.

Spotkanie z absolwentem naszej szkoły – dr. Michałem Pikusem, które będzie okazją do rozmowy o jego drodze edukacyjnej, doświadczeniach oraz o kandydaturze patrona naszej szkoły.

Tegoroczne obchody mają dla naszej społeczności szczególne znaczenie. Są one związane nie tylko z troską o piękno i poprawność języka ojczystego, lecz także z wyborem patrona szkoły. W najbliższych dniach będziemy bliżej poznawać sylwetkę Stanisława Staszica, jego działalność – również na terenie gminy Brody i Rudy – oraz wartości, które mogą stać się inspiracją i drogowskazem dla całej społeczności szkolnej.

Opiekunkami Tygodnia Języka Ojczystego są panie Dorota Strojna-Imos i Aleksandra Kiepas – serdecznie dziękujemy za przygotowanie i koordynację wszystkich działań.

Zapraszamy wszystkich uczniów do aktywnego udziału w wydarzeniach!

W dniu 16.02.2026 r. w naszej szkole odbyła się wyjątkowa sesja walentynkowa dla dzieci od przedszkola aż po uczniów klasy VIII. Wydarzenie zostało zorganizowane we współpracy ze Stowarzyszenie Lokalnie Zakręceni, którym serdecznie dziękujemy za zaangażowanie, profesjonalizm oraz wspaniałą atmosferę podczas całego przedsięwzięcia

Uczniowie mieli możliwość wykonania zdjęć indywidualnych , koleżeńskich oraz klasowych . Nie zabrakło uśmiechów , radości i prawdziwie walentynkowego klimatu , który na długo pozostanie w naszej pamięci

Cieszymy się, że dzięki wspólnej inicjatywie mogliśmy stworzyć dzieciom tak miłe i pełne pozytywnych emocji chwile To dla nas ogromna radość!

Liczymy na dalszą owocną współpracę ze Stowarzyszeniem oraz kolejne wspólne działania na rzecz naszej szkolnej społeczności

Dziękujemy i do zobaczenia przy następnych projektach!

Przeżyliśmy fantastyczną przygodę!

Najpierw odwiedziliśmy Park Kultury w Starachowicach, gdzie mieliśmy okazję obejrzeć wspaniały spektakl pt. " Andersen" oraz grupy starsze obejrzały spektakl pt. " W krainie mitów". To była prawdziwa lekcja kultury i sztuki – na żywo wszystko robi jeszcze większe wrażenie!

Po teatralnych wrażeniach przyszedł czas na coś pysznego – warsztaty robienia pizzy w Pizzeria Gruby Benek

Każdy mógł wcielić się w rolę małego pizzermana – od wyrabiania ciasta, przez dobór składników, aż po własną, niepowtarzalną kompozycję smaków. Zabawy było co niemiara, a efekty… palce lizać!

To był dzień pełen uśmiechu, integracji i nowych doświadczeń.

Na lekcjach przyrody uczniowie klasy 4 realizowali temat zdrowego stylu życia

W ramach zajęć dzieci wykonały piramidy zdrowego żywienia oraz aktywności fizycznej, poznając zasady dbania o zdrowie i dobre samopoczucie

Podczas kolejnych zajęć uczniowie przygotowywali zdrowe przekąski i sałatki – było kolorowo, smacznie i bardzo zdrowo!

To była świetna okazja do nauki poprzez działanie i wspólną zabawę

Spotkanie z podróżnikiem panem Mariuszem Wójcikiem to była angażująca lekcja geografii i kultury, oparta na pokazach slajdów oraz opowieściach o odległych zakątkach świata. Uczniowie poznali egzotyczne tradycje, przyrodę i życie codzienne, oglądając eksponaty z wypraw, co na pewno zainspirowało ich do poznawania świata i spełniania swoich marzeń.

W naszym przedszkolu realizujemy projekt czytelniczy "Piątek z książką" . Celem projektu jest tworzenie wokół dzieci, sympatycznej atmosfery kontaktu z książką, wyrabianie od najwcześniejszych lat potrzeby obcowania ze słowem drukowanym oraz pogłębianie więzi między dzieckiem i dorosłymi, którzy dają przykład, w jaki sposób można wartościowo spędzać czas. Dziś gościliśmy Panią Beatę Kryzińską ,która z wielkim zaangażowaniem czytała przedszkolakom utwory"Lokomotywa","Pan Hilary" oraz" Ptasie Radio ".Na koniec była wspólna zabawa

Spotkanie z przedstawicielem Komenda Powiatowa Policji w Starachowicach – bezpieczeństwo podczas ferii zimowych

Przed feriami w naszej szkole odbyło się spotkanie uczniów z przedstawicielem Policji, podczas którego przypomniano najważniejsze zasady bezpiecznych zabaw i sportów zimowych:

Zabawa tylko w miejscach do tego przeznaczonych

Unikanie wchodzenia na zamarznięte jeziora i stawy

Noszenie kasków podczas jazdy na sankach, łyżwach i nartach

Odpowiedni, ciepły strój i rękawiczki

Ostrożność na drodze i dobra widoczność po zmroku

Wiedza, jak wezwać pomoc w razie zagrożenia

Dziękujemy za cenne wskazówki i życzymy wszystkim bezpiecznych oraz radosnych ferii zimowych!

Za nami wyjątkowa zabawa choinkowa pełna uśmiechów, tańców i magicznej atmosfery!

Nie zabrakło kolorowych strojów, wesołej muzyki, konkursów.

Dziękujemy wszystkim za wspólną zabawę i cudowną energię – takie chwile zostają w pamięci na długo

Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji!

W naszej placówce odbyła się wyjątkowa uroczystość z okazji Dnia Babci i Dziadka

Były wzruszenia, uśmiechy, wiersze, piosenki i tańce przygotowane z całego serca przez dzieci.

To był naprawdę piękny czas, ciepło i wzruszenie – tak można podsumować dzisiejszą uroczystość z okazji Dnia Babci i Dziadka

Dziękujemy za każdy uśmiech, brawa i wspólnie spędzone chwile.

Babcie i Dziadkowie – jesteście skarbem